Til þess er málið varðar,
Í mörg ár hef ég borgað skatta eins og góður ríkisborgari, og notið góðs af hinni ýmsu þjónustu sem mér hefur verið veitt í staðinn. Vegakerfi, heilbrigðisþjónusta og menntakerfi eru allt dæmi um þjónustu sem ég hef nýtt mér ítrekað, og mun gera það áfram. Því að þó stundum vanti herslumuninn upp á að hlutirnir virki, og að oftar en ekki sé litað út fyrir línurnar, þá er augljóst að þetta eru kerfi sem eru rekin af ást.
En nú verður því miður breyting á þessu samlífi míns og Íslenska Ríkisins. Vegna trúnaðarbrests sem er kominn upp á milli mín og hæstvirts dómsmálaráðherra finn ég mig tilneyddann til að segja upp áskrift minni að löggæslu landsins, og sækja samsvarandi þjónustu til einkaaðila. Þar sem á Íslandi ríkir nú blómlegt og hvetjandi umhverfi fyrir slíka þjónustu, sem er aðallega innflutt frá lukkuminni ríkjum Evrópu, hefur ekki verið erfitt að finna menn til að hlaupa í þetta skarð, og mér hafa verið gerð mörg spennandi tilboð.
Þessir erfiðleikar milli mín og hæstvirts dómsmálaráðherra eru alls ekki nýjir af nálinni. Um áralangt skeið hefur dropað af grýlukerti óánægju minnar í poll uppsafnaðrar gremju, þannig úr er orðið úthaf brostinna vona og biturleika, þar sem úfnar öldurnar eru saltar og beiskar í senn, og skemmtisiglingar bannaðar. Þrátt fyrir að ég hafi svarið þess eið að snúa aldrei þangað aftur, sé ég mig tilneyddann til að draga upp akkeri og róa á mið vosbúðar eitt síðasta sinn, svo ástæðurnar fyrir ákvörðun minni verði ljósar.
Þó ég sé að mörgu leiti ánægður með hversu mikið hæstvirtur ráðherra hefur tekið internetið í þjónustu sína, og veitt með því almenningi greiðan aðgang að sjálfum sér, þá er ég ekki frá því að samskiptin þar fari um einstefnugötu. Vissulega er aðdáunarvert að ráðherrann svari yfir höfuð fyrirspurnum, en í mínu tilfelli hafa svörin verið fá, og óljós þegar þau berast. Til dæmis hef ég eftir tæp tvö ár ekki enn fengið svar við spurningu minni: ,,Hví eru til svona mörg lög um regnboga?”. Af hverju þarf yfir höfuð að setja lög um regnboga? Það hefur aldrei verið útskýrt fyrir mér á fullnægjandi hátt.
Í öðru lagi er hæstvirtur dómsmálaráðherra kominn af öpum. Ég átta mig á því að hið opinbera getur ekki keppt við einkageirann þegar kemur að því að laða að starfsfólk, en engu að síður finnst mér markið hafa verið sett full lágt hér. Áttar fólk sig á því að fyrir aðeins 20 milljón árum var hæstvirtur ráðherra ofbeldisfullur prímati, sem svaf í trjám og ráfaði um nakinn á almannafæri? Jú, að vísu hafa slík atvik ekki endurtekið sig nýlega, og batnandi mönnum er best að lifa. Engu að síður ber að hafa í huga að maður sem er eitt sinn skáti, er ávallt skáti. Ekki segja að ég hafi ekki varað ykkur við þegar apaeðlið brýst fram einn daginn, og opinberir starfsmenn þurfa að lokka hæstvirtann ráðherra niður úr trjám með banönum.
Þó þetta séu alvarleg atriði blikna þau í samanburði við kornið sem fyllti mælinn, og mér þykir ótrúlegt að enginn hafi minnst á það áður. Er ég virkilega einn um að undrast það að sjálfur dómsmálaráðherra hafi aldrei neitað því að hafa átt aðild að árásunum á Tvíburaturnana 11. september? Fyrir utan hvað það er fullkomlega óviðeigandi að slíkur maður gegni embætti dómsmálaráðherra finnst mér við sem þjóð hafa sett hættulegt fordæmi hér, og greitt leiðina að ábyrgðarstöðum fyrir hvers kyns úrþvættum. Áður en við vitum af gæti Framsóknarmaður haft áhrif á líf fólksins í landinu. Mér blöskrar hugsunin, og hér verð ég hreinlega að segja stopp. Suma hluti getur maður ekki sætt sig við.
Þangað til að ráðamenn sjá sóma sinn í að bæta úr þessu ófremdarástandi get ég ekki með góðri samvisku nýtt mér þjónustu lögreglunnar eða dómskerfisins, og mun í staðinn reiða mig á þá Iaroslav og Marçin til að sjá um þau mál. Þeir eru ágætis piltar, sem sjá um heildar öryggislausnir og veita góða og persónulega þjónustu. Svo eru þeir líka miklu ódýrari en sambærileg löggæsla frá Ríkinu.
0 Responses to “Framvegis sæki ég mína löggæslu til einkaaðila”